Vanochtend gingen mijn stagebegeleidster en ik met 1B naar het IDFA. Tijdens een speciale schoolvoorstelling kregen de leerlingen twee documentaires te zien: Door de oren van Ellen en Oma Lien. Pittige onderwerpen als doof zijn en het hebben van een dementerende oma hielden de leerlingen gedeisd in hun bioscoopstoel.
Na afloop kwam de regisseuse van Oma Lien de zaal in om vragen te beantwoorden. Leerling B. vroeg zich af of het zien van de documentaire niet emotioneel was voor de familie van oma Lien. Een mooie vraag werd beloond met een mooi antwoord. De regisseuse noemde hierin de term ‘kill your darlings’. Van acht uur filmmateriaal konden slechts 15 minuten overblijven. Dit betekent flink schrappen. De regisseuse legde uit dat ze daardoor hele mooie momenten niet in de documentaire heeft kunnen verwerken. De rest van de dag kreeg ik deze term niet meer uit mijn hoofd.
Nu het even niet zo lekker loopt op mijn stage, merk ik dat mijn onzekerheid toeslaat. Leraar zijn gaat om jou als persoon. Maar onderdelen die jij mooi vindt, blijken in de praktijk niet altijd te werken. Soms moet er wat geschrapt worden om tot een beter geheel te komen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten