Tijdens mijn lessen wil ik meer contact maken met de leerlingen. Ik wil dat ze zich gezien voelen. Om erachter te komen wat de leerlingen na twee blokken van mijn lessen vinden (en daarmee indirect ook van mij), heb ik ze gevraagd mij te beoordelen. Op een post-it mochten ze anoniem een tip en een top schrijven. Wat kan er beter en wat gaat er goed? De leerlingen mochten van mij alles opschrijven, zolang ze maar een voorbeeld gaven. Want alleen dan kun je er iets mee.
De leerlingen namen hun taak erg serieus en sommigen schreven de hele post-it vol. Ik kreeg zelfs cijfers. Toen ik tijd had om het gele geweld te ordenen, moest ik erg lachen. Leerlingen zijn zó verschillend. De meningen liepen dan ook uiteen. Ik kan goed uitleggen, maar moet harder en enthousiaster praten. Ik maak goede PowerPoints, waardoor ze zelf mee kunnen lezen, maar ze willen ook knutselen en niet alleen maar schrijven. Ik ben aardig en geduldig, maar mag meer de baas spelen. Kortom, voor ieder wat wils en genoeg om aan te werken de komende tijd.
Daarnaast is het belangrijk om voor mezelf te bepalen wat voor lerares ik wil zijn. En die ‘rol’ vervolgens te verweven met mijn eigen persoonlijkheid. Want ook ik wil gezien worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten