Stagnatie is dodelijk, ervaar ik aan den lijve. Ik wil graag leuke werkvormen met leerlingen doen, maar het gebrek aan orde in mijn lessen hield me tegen. Onlangs had ik een gesprek met mijn mentor waarin dit ter sprake kwam. ,,Doe het gewoon", raadde ze me aan. ,,Als de leerlingen het leuk vinden en meer uitgedaagd worden kan er juist orde ontstaan."
Blij begon ik aan mijn lessen, deze week en vorige week. Vorige week had ik lessen met Socrative voorbereid. Na de eerste les was ik lyrisch over het programma. De leerlingen waren druk met de online quiz die ze vanaf hun mobiele telefoon mochten doen. Het was een beetje druk, maar omdat iedereen met de stof bezig was zag ik dat door de vingers.
Ook voor afgelopen maandag had ik een werkvorm voorbereid, met kaartjes en duo's en uitwisselen. Hoewel ik het idee had dat ze het wel leuk vonden, was het een heksenketel. Bij 2a ben ik maar gewoon gestopt, omdat ik geen woord kon zeggen zonder dat er daarna een kakofonie losbarstte, en heb ik ze uit het boek laten werken. Dat stuitte dan weer op protest, want ze hadden toch geen uitleg gehad en zo konden ze toch niet de opdrachten maken.
Dinsdag is 2d helemaal losgegaan tijdens mijn les. Ik had een quiz in Socrative voor ze, en hoewel een groot deel van de leerlingen er serieus mee bezig was, waren er groepjes die goede antwoorden vierden met oergeluiden en op en neer springen. Ik kwam er niet meer overheen en kon ze niet tot de orde roepen. Een aantal leerlingen dat ik had aangesproken moest na de les even blijven. Eén vertrok er gewoon en de twee anderen waren hondsbrutaal, eisten een verklaring en praatten vervolgens door me heen. 's Middags heb ik de jongens nog rustig gesproken en uitgelegd dat hun gedrag storend is. Dat begrepen ze wel. We zullen zien of ze zich daar volgende week nog van bewust zijn.
Ik weet heel goed dat het voornamelijk mijn fout is dat het niet lekker loopt. Nadat ik ze een paar maanden geleden flink heb aangepakt ging het een poosje wel aardig en heb ik mijn aandacht wat laten verslappen. Ik wilde het liever leuk en gezellig in mijn lessen hebben. Op mijn opleiding is er veel aandacht voor de inhoud van de les en op aanraden van mijn mentor, en naar mijn eigen wens, heb ik daar de focus naar verlegd. Het erge is dat ik me er wel heel bewust van ben wat ik fout doe en wat er moet veranderen, maar dat het me op de één of andere manier niet lukt. Alsof ik het plafond van mijn lerarencapaciteiten heb bereikt.
Ik ben vandaag weer even met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik ga voorlopig geen werkvormen meer voorbereiden die mij veel tijd kosten. Dan wil ik namelijk dat alle leerlingen leuk mee kunnen doen en ben ik minder met de orde bezig. Des te groter is de frustratie ook, als ik er veel tijd en moeite in heb gestoken en het dan voor geen meter loopt.
Geen leuke lessen meer voor jullie, 2a en 2d, het lesboek en hier en daar een kopietje, dat kunnen jullie van mij krijgen. En heel misschien, als jullie lief zijn, schrijf ik iets op het bord.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten