In mijn klas wordt gefilmd voor wat reflectie, en ik doe alsof ik de camera niet zie. Maar stiekem ben ik erg zenuwachtig en gooi ik alles door elkaar. Ik spring samen met jullie van de chaotische weekendbespreking naar de dagplanning, en hobbel na een uitstapje naar het nieuws weer terug naar het begin.
Jullie laten je door mij meeslepen, het wordt druk en even ben ik het helemaal kwijt. Maar ik zet door, en geef aan jullie protesten geen gehoor. Na 15 minuten maken we samen in rust de Nederlandse opdracht. Toch merk ik de hele dag dat mijn gerommel in de ochtend jullie in de onrustmodus bracht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten