Zondagavond, 24 februari 2013. Morgen begint het schoolleven weer, na een week voorjaarsvakantie.
De laatste week voor de vakantie en de eerste week na de vakantie werken docenten altijd extra hard. De kinderen zijn druk, opstandig en ze zijn toe aan vakantie of ze hebben nog geen zin om weer te beginnen. Niet alleen de kinderen hebben daar last van, ook de docenten zijn onrustig of ze moeten weer even inkomen..
Ik merk dat de leerlingen al snel uit hun ritme getrokken worden. Is het geen vakantie, dan hebben we wel een studie(mid)dag waardoor de week weer net even anders is dan normaal. En zodra het ritme doorbroken wordt zijn de leerlingen van slag. En niet alleen de leerlingen raken uit hun ritme, ikzelf ook.
Moeten we niet alle vrije momenten, alle vakanties en studiedagen, aan elkaar plakken en de kinderen gewoon twee keer per jaar vrij geven? Zij bijven dan in het ritme, ik blijf in het ritme en als we vakantie hebben dan is die lang genoeg om een nieuw vakantieritme te ontwikkelen. Zijn de kinderen en de docenten echt na een paar weken les toe aan vakantie? Of zijn ze toe aan vakantie omdat ze weten dat de vakantie eraan komt?
Ik weet het allemaal niet, ik heb de wijsheid ook niet in pacht.. Maar ik zat zo eens te denken, op de laatste zondagavond van de voorjaarsvakantie, en ik wilde die gedachten met jullie delen..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten