Dinsdag had ik veel zin om naar stage te gaan. Met 2a heb ik afgesproken dat ik zal trakteren als ze zich de hele les netjes gedragen. Ik had er zoveel vertrouwen in dat ik al snoep bij me had. Als ze zich dan zo keurig gedroegen als ik verwachtte dat ze zouden doen, kon ik ze meteen belonen.
Ik was iets te enthousiast geweest. Hoewel de les heel aardig verliep bleef het net een tikje rumoerig in de klas. Toen ze van mij stil, voor zichzelf, zonder te overleggen - nee echt niet, ook niet met degene naast je - aan het werk moesten lukte het me maar niet om het helemaal stil te krijgen. Toch ben ik heel tevreden, want het gros van de leerlingen is echt gekalmeerd en ze zijn niet meer de heethoofden van vorige week.
Nu ik aan het schrijven ben herinner ik me iets grappigs. Aan het begin van de les zei een leerling dat de leraar Engels helemaal aan het begin van de les altijd een minuut stilte deed. ,,Om zen te worden", legde de leerling uit. Ik wist niet of hij een grapje maakte, maar ik vroeg aan de klas of ze dat fijn vonden. Ja, werd er gezegd, dus zijn we een minuut doodstil geweest. In ieder geval heb ik bereikt dat iedereen een minuut zijn mond heeft gehouden, alleen is het mij niet duidelijk of ik het slachtoffer ben geworden van een collectieve grap.
Hoewel ik met mijn stagebegeleidster had afgesproken dat ik voorlopig alleen deellessen zou doen bij 2d, heb ik dinsdag toch de hele les gedraaid. Ik wilde namelijk nog eens proberen om klassenafspraken met ze te maken. Opnieuw bleek dat ze niet in staat waren om daar serieus mee aan de slag te gaan en al gauw zette ik ze aan grammatica. Het klassikale bespreken van de opdrachten verliep wat rommelig en ik heb veel moeten waarschuwen. Toen ik ze eenmaal stil aan het werk had, was het ook echt stil, een kwartier lang tot het einde van de les!
Op één incident na dan. Na een paar minuten stilte sloegen meiden in de klas ineens gilletjes. Wat bleek: ik had iets over de boyband One Direction geschreven in de zinnen die ze moesten ontleden en de meiden waren groot fan. ,,Houdt u ook van One Direction, mevrouw?" vroegen ze. Ik zei ja, want ik zat al twee ochtenden te feesten op de fiets met 'Live while we're young' op mijn oordopjes. ,,Houdt u van Harry? U houdt zeker van Harry", begonnen de jongens in de klas. Toen heb ik ze maar weer tot de orde geroepen. De waarheid is dat ik niet op 19-jarigen val, maar dat ik Harry's haar best mooi vind.
Ik was iets te enthousiast geweest. Hoewel de les heel aardig verliep bleef het net een tikje rumoerig in de klas. Toen ze van mij stil, voor zichzelf, zonder te overleggen - nee echt niet, ook niet met degene naast je - aan het werk moesten lukte het me maar niet om het helemaal stil te krijgen. Toch ben ik heel tevreden, want het gros van de leerlingen is echt gekalmeerd en ze zijn niet meer de heethoofden van vorige week.
Nu ik aan het schrijven ben herinner ik me iets grappigs. Aan het begin van de les zei een leerling dat de leraar Engels helemaal aan het begin van de les altijd een minuut stilte deed. ,,Om zen te worden", legde de leerling uit. Ik wist niet of hij een grapje maakte, maar ik vroeg aan de klas of ze dat fijn vonden. Ja, werd er gezegd, dus zijn we een minuut doodstil geweest. In ieder geval heb ik bereikt dat iedereen een minuut zijn mond heeft gehouden, alleen is het mij niet duidelijk of ik het slachtoffer ben geworden van een collectieve grap.
Hoewel ik met mijn stagebegeleidster had afgesproken dat ik voorlopig alleen deellessen zou doen bij 2d, heb ik dinsdag toch de hele les gedraaid. Ik wilde namelijk nog eens proberen om klassenafspraken met ze te maken. Opnieuw bleek dat ze niet in staat waren om daar serieus mee aan de slag te gaan en al gauw zette ik ze aan grammatica. Het klassikale bespreken van de opdrachten verliep wat rommelig en ik heb veel moeten waarschuwen. Toen ik ze eenmaal stil aan het werk had, was het ook echt stil, een kwartier lang tot het einde van de les!
Op één incident na dan. Na een paar minuten stilte sloegen meiden in de klas ineens gilletjes. Wat bleek: ik had iets over de boyband One Direction geschreven in de zinnen die ze moesten ontleden en de meiden waren groot fan. ,,Houdt u ook van One Direction, mevrouw?" vroegen ze. Ik zei ja, want ik zat al twee ochtenden te feesten op de fiets met 'Live while we're young' op mijn oordopjes. ,,Houdt u van Harry? U houdt zeker van Harry", begonnen de jongens in de klas. Toen heb ik ze maar weer tot de orde geroepen. De waarheid is dat ik niet op 19-jarigen val, maar dat ik Harry's haar best mooi vind.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten