Als docent moet je over een aangeboren acteertalent beschikken, beschik je daar niet over? Pas dan maar op!
Om te beginnen moet je als docent boos doen, al ver voordat je boos bent. Doe je dat niet? Dan is de kans groot dat je tijdens je boosheid niet meer helder na kunt denken en uitspraken doet waar je spijt van krijgt. Dat 'boos doen' is nog wel goed te doen, dat zet ik bewust in op momenten dat het nodig is.
Iets lastiger wordt het al wanneer een leerling tijdens een 'boze' dag vraagt: 'Juf, bent u ongestelt ofzo?' Of het grapje 'Ik doe m'n ogen dicht, ik doe m'n ogen open. Shit, u bent er nog!' maakt. In dat geval voer ik mijn boosheid maar snel op, om te voorkomen dat ik met de slappe lach voor de klas sta.
Het acteren dat ik echt moeilijk vind is het acteren dat ik in moet zetten wanneer ik nietsvermoedend na de pauze mijn klas in loop en van boven me hoor zeggen: 'Hoi Juf, ik wilde eens zie hoe de wereld er vanaf hier uitziet'. Wanneer ik dan vol verbazing naar boven kijk en mijn kleinste, jeugdige stuiterbal bovenop de boekenkast zie zitten voel ik de lachkriebels razendsnel omhoog borrelen. Mijn acteervermogen laat me in de steek, licht glimlachend doe ik een poging om boos te klinken en stuur ik de leerling van de kast af. Vervolgens loop ik het lokaal uit om mijn lachbui er even uit te gooien...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten